توسعه فنآوری ژنراتورهای هیدروژن{0} (تجهیزات تولید هیدروژن الکترولیز آب) ریشه در تکامل فناوری تولید هیدروژن الکترولیز آب دارد. در سال 1800، Nichoson و Carlisle برای اولین بار هیدروژن و اکسیژن را با استفاده از الکترولیز استخراج کردند. در سال 1900، اشمیت اولین الکترولیز صنعتی را اختراع کرد. در سال 1962، DuPont غشای تبادل پروتون را بهبود بخشید و یک ژنراتور هیدروژن PEM غیرنظامی را در دهه 1980 راه اندازی کرد و مسیر فناوری PEM را آغاز کرد.
در سال 1988، NEL اولین شرکتی در جهان بود که الکترولیز دیافراگمی غیرآزبستی را راهاندازی کرد. در سال 1996، Proton OnSite در ایالات متحده شروع به همکاری با United Technologies Aerospace Systems کرد و جایگاه قابل توجهی در این زمینه داشت. در سال 2001، NHEL (سلف NEL) اولین الکترولیز تحت فشار خود را به بازار عرضه کرد. در سال 2007، کوروش فناوری مربوطه را به دست آورد و چهار نسل از محصولات مولد هیدروژن را توسعه داد.
در دسامبر 2018، تجهیزات تولید هیدروژن الکترولیز آب خالص 50 مترمکعب در ساعت مگاوات Cysec وارد صنعت نیمه هادی شد. در سپتامبر 2020، شرکت پذیرش میان مدت- پروژه برنامه R&D کلید ملی "مگاوات-فناوری تولید هیدروژن الکترولیز آب الکترولیت الکترولیت سطح جامد را تکمیل کرد". در سال 2021، یک الکترولیز 250 کیلوواتی PEM، که با همکاری سانگرو پاور توسعه یافته بود، در Ordos به نمایش گذاشته شد. در 9 دسامبر 2021، شرکت فناوری انرژی هیدروژن کامینز انزه (گوانگدونگ) برای مشارکت در بومی سازی فناوری تولید هیدروژن الکترولیز آب PEM تاسیس شد.
